منجی

( بسوال تو چو درماند بگوید به نشاط

بر پیمبر صلواتی خوش خواهم به آواز )



دسته بندي ها

پر بازديدترين مطالب


خراسان بزرگ

«خراسان» آن زمان شامل مناطق مختلف شیعه نشین؛ مانند «نیشابور»، «بیهق»، «سبزوار»، «بخارا»، «سمرقند»، «هرات» و نقاط دیگر بود، ولی منابع تاریخی بسیار کم راجع به اسامی وکلای ائمه علیهم السلام تا عصر دو امام عسکری علیهم السلام در «خراسان» آن عصر سخن گفته اند. بعضی از وکلای ساکن در «خراسان بزرگ» که در منابع به نامشان تصریح شده است از این قرارند:
«فضل بن سنان» که وکیل حضرت رضا علیه السلام در «نیشابور» بوده است. [۱] و «ابراهیم بن عبده» که از سوی امام عسکری علیه السلام به عنوان وکیل ارشد در «نیشابور» و «بیهق» و سایر «نواحی مجاور» منصوب شد. [۲] همین طور «ایوب بن ناب» که به عنوان وکیل آن حضرت به «نیشابور» روانه شد. [۳] .

در عصر «غیبت صغری»، «محمدبن شاذان بن نعیم شاذانی» وکیل در «نیشابور»، و «علی بن الحسین بن علی الطبری» وکیل در «سمرقند» بوده اند. [۴] و «حسین بن علی بن محمد قمی» معروف به «ابوعلی بغدادی» وکیل «ناحیه مقدسه» در «بخارا» بوده است. [۵] .

پاورقی
[۱] تنقیح المقال، ج ۲، رقم ۹۴۷۰٫
[۲] حضرت، طی نامه ای به عبدالله بن حمدویه بیهقی چنین فرمود: «و بعد، فقد نصبت لکم ابراهیم بن عبده لیدفع النواحی و اهل ناحیتک حقوقی الواجبه علیکم الیه و جعلته ثقتی و اءمینی عند موالی هناک». ر. ک: رجال، کشی، ص ۵۸۰، ح ۱۰۸۹٫
[۳] او به خاطر گرایش به مذهب ارتفاع، غلو و تفویض، از سوی «فضل بن شاذان» – یکی از بزرگان نیشابور – مورد بی مهری واقع شد و حضرت با توقیعی، به غائله خاتمه دادند. ر. ک: رجال، کشی، ص ۵۴۲، ح ۱۰۲۷٫
[۴] کمال الدین و تمام النعمه، ص ۴۴۲؛ تنقیح المقال، ج ۳، رقم ۱۰۸۴۳٫
[۵] تنقیح المقال، ج ۲، رقم ۲۸۲۰٫