منجی

( بسوال تو چو درماند بگوید به نشاط

بر پیمبر صلواتی خوش خواهم به آواز )



دسته بندي ها

پر بازديدترين مطالب


اسامی و القاب و کنیه های حضرت مهدی ( عج ) ( ج و ح )

 در کتاب هدایه، «جابر»، از القاب حضرت مهدی (عج) ذکر شده است. «جابر» در لغت یعنی: «درست کننده» و «شکسته بند».
این لقب از خصایص آن حضرت است که فرج اعظم و گشایش همه ی کارها و جبر همه ی دلهای شکسته وخرسندی همه ی قلوب پژمرده و انبساط خاطر همه ی نفوس محزون و شفای همه ی امراض مزمن مخفی، به وجود مبارک او است.

(«نجم الثّاقب»، باب دوّم، ص ۶۷)

در کتاب «الغیبه» شیخ نعمانی، دو خبر از حضرت امام محمّد باقر علیه السلام است که در آنجا «جعفر» از القاب حضرت مهدی (عج) شمرده شده است.

(«نجم الثّاقب»، باب دوّم، ص ۶۶)

«جَوارِ الکُنَّس»، از القاب حضرت مهدی (عج) شمرده شده است. «جَوارِ الْکُنَّس» یعنی ستاره های سیّاره که در زیر شعاع آفتاب پنهان می شوند. همانگونه که وحوش به خوابگاههای خود می روند و در آنجا پنهان می شوند. امام باقر علیه السلام در تفسیر دو آیه ی شریفه ی:
فَلا اُقْسِمُ بِالخُنَّسِ – الْجَوارِ الْکُنَّسِ (تکویر/۱۵ و۱۶)
: سوگند به ستارگانی که باز می گردند، حرکت می کنند و از دیده ها پنهان می شوند»
فرمود: «مراد از آن امامی است که در سال ۲۶۰ هـ. ق غایب می شود و آنگاه زمانی مانند شهاب درخشان در شب تاریک ظاهر شود».

(«نجم الثاقب»، باب دوّم، ص ۶۷)

«حمد» لقب امام زمان، مهدی موعود (عج) است.

«حقّ» لقب امام عصر (عج) است. امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه ی شریفه ی:
«وَقُلْ جآءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً (اسراء/۸۱)
: و بگو حق آمد و باطل نابود شد، یقیناً باطل نابود شدنی است»
فرمود: چون قائم (عج) خروج کند دولت باطل برود».
در زیارت آن حضرت نیز آمده که:
«السَّلامُ عَلی الْحَقَّ الْجَدیدَ».

(«نجم الثّاقب»، باب دوّم، ص ۶۹)

«حاشِر» یکی از نامهای حضرت صاحب الزّمان (عج) در صحف حضرت ابراهیم علیه السلام است.

از القاب حضرت قائم (عج)، «حامد» است.

در کتاب هدایه، «حجاب» از القاب حضرت شمرده شده و در زیارت حضرت قائم (عج) نیز هست که:
«السَّلامُ عَلی حِجابُ اللهِ الْاَزَلِی الْقَدیم».

«حُجّه» لقب امام زمان (عج) است. شخصی از امام علی النّقی علیه السلام پرسید که آن حضرت را چگونه ذکر کنیم؟ فرمود: «بگوئید حُجَّه از آل محمّد علیهم السلام».
این از القاب شایع آن حضرت است که در بسیاری از ادعیّه و اخبار به همین لقب مذکور شده اند و بیشتر محدّثین آن را ذکر فرموده اند و با آنکه در این لقب سایر ائمّه علیه السلام هم شریکند و همه حجّتهای خداوند بر مردم از طرف خدایند امّا چنان این لقب به حضرت مهدی (عج) اختصاص دارد که در اخبار هر جا، بی قرینه و شاهدی ذکر شود، مراد آن حضرت است.
برخی گفته اند لقب آن حضرت «حجّه الله» است به معنی غلبه یا سلطنت خدا بر خلایق. و هر دو این ها به واسطه ی آن حضرت به ظهور خواهد رسید و نقش خاتم حضرت قائم (عج) نیز «أنَا حُجَهُ الله» است و به روایتی
«أنَا حُجَّهُ اللهِ وَ خالِصَتِهِ».
و با همین مُهر بر روی زمین حکومت خواهد کرد.

(«نجم الثاقب»، باب دوّم، ص ۶۸)

«حُجّه الغایب»، (پیشوای پنهان و مخفی) لقب حضرت ولی عصر (عج) است.

(«مصلح آخرالزّمان»، ص ۹۶)

«حُجّه القائم» لقب امام زمان (عج) است.

حجّت از القاب حضرت مهدی (علیه السلام) می باشد

حجّت از نظر لغت، به معنای برهان و دلیل است که با آن، حریف را قانع یا دفع کنند و جمع آن حجج و حجاج است.
این کلمه در قرآن مجید در موارد مختلفی به کار رفته است؛ از جمله:
«لِئَلاَّ یکُونَ لِلنّاسِ عَلَی اللّهِ حُجَهٌ بَعدَ الرُّسُلِ وَکانَ اللَّهُ عَزیزاً حَکِیماً»
تا اینکه برای مردم، پس از فرستادن پیامبران، در مقابل خدا بهانه و حجّتی نباشد و خدا توانا و حکیم است.
و نیز:
«قُلْ فَلِلّهِ الحُجَّهُ البَالِغَهُ فَلَو شَاءَ لَهَداکُمْ اَجْمَعین»
بگو برهان رسا (حجّت) ویژه خداوند سبحان است و اگر او می‌خواست، قطعاً همه شما را هدایت می‏کرد.
در بیشتر روایات، این لقب به صورت الحُجَّهُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ به کار رفته است.